oczyszczalnia ścieków

Zainteresowany tematem przydomowej oczyszczalni? Więcej dowiesz się tu:

Tworzenie zbiorczych oczyszczalni ścieków

Co jakiś czas prowadzone są rozbiórki starych oczyszczalni ścieków, dotyczy to zwłaszcza oczyszczalni przydomowych oraz znajdujących się przy starych szpitalach czy firmach, które zaprzestały już produkcji. Na ich miejscu stawiane są nowe oczyszczalnie ścieków, bądź są one zasypywane i odgradzane od innych terenów jako częściowo zanieczyszczone.
Obecnie także wiejskie sieci kanalizacyjne bywają przyłączane do sieci kanalizacyjnej większych miast, dzięki czemu zaczynają one tworzyć jeden system, a mieszkańcy miejscowości szybko zauważają zmianę na lepsze w funkcjonowaniu swoich domowych kanalizacji.

Nowoczesne, rozbudowane oczyszczalnie ścieków wielkich miast są w stanie poradzić sobie z wieloma różnymi połączeniami kanalizacyjnymi.

O tym jak działa przydomowa oczyszczalnia ścieków

Przydomowa oczyszczalnia ścieków ? zespół urządzeń służących do neutralizacji ścieków wytwarzanych w domu lub małym zgrupowaniu domów. Warunkiem prawidłowej eksploatacji przydomowej oczyszczalni jest jej umiejętna obsługa, polegająca na następujących czynnościach: okresowa kontrola składu odpływu, ewentualnie indeksu osadu czynnego, odpowiednia regulacja natlenienia i uzupełnianie kultur mikroorganizmów, usuwania osadu i kożucha z osadnika raz w roku lub po wypełnieniu osadnika osadem do połowy. W przydomowych oczyszczalniach ścieków oczyszczanie następuje w dwóch etapach: Oczyszczanie mechaniczne i beztlenowe (przy pomocy bakterii beztlenowych) Oczyszczanie tlenowe (przy pomocy bakterii tlenowych) Pierwszy etap oczyszczania następuje w osadniku gnilnym lub osadniku Imhoffa, polega na wprowadzeniu do osadnika nieczystości, które są najpierw mechanicznie rozdzielane (przy pomocy grawitacji) na osad cięższy od wody oraz zawiesinę lżejszą od wody (najczęściej z tłuszczy).
Osad ulega procesowi fermentacji, w której cząstki zanieczyszczeń są rozkładane na substancje rozpuszczalne w wodzie i nierozpuszczalne substancje mineralne, które odkładają się na dnie osadnika.
Osadniki są zwykle złożone z dwóch, trzech lub więcej komór które są ułożone w poprzek osadnika (z wyjątkiem jednokomorowych osadników Imhoffa). Realizację komór przeprowadza się poprzez zastosowanie przegród prostopadłych do osi zbiornika.

Przegrody mają za zadanie nie przedostawanie się dalej osadów oraz zawiesin.

Ewentualne przedostanie się zanieczyszczeń stałych powoduje zamulenie i utratę wydajności oczyszczalni.
Pierwszy etap powinien trwać co najmniej 72 godziny co powoduje że wielkość osadnika glinowego jest uzależniona od dobowej ilości ścieków. Drugim etapem jest oczyszczanie tlenowe które może być przeprowadzone z użyciem urządzeń napowietrzających lub z udziałem drenażu.
Pierwszy wariant wymaga zastosowania kompresora co wiąże się ze kosztami energii lecz jednocześnie zwiększa się dobowa sprawność oczyszczalni i oczyszczoną wodę można odprowadzić do studni chłonnej lub wód powierzchniowych co powoduje że wymiary całej instalacji są stosunkowo niewielkie.

Drugi wariant nie potrzebuje energii lecz wymaga znacznej powierzchni na drenaż rozsączający oraz sprawność dobowa jest mniejsza w porównaniu z wariantem pierwszym. Po pierwszym etapie oczyszczania uzyskuje się 60% redukcję zanieczyszczeń, natomiast po drugim etapie 90% redukcję zanieczyszczeń3. Oprócz wyżej wymienionych spotyka się następujące rozwiązania technologiczne: drenaż rozsączający filtr piaskowy (gruntowy) oczyszczalnia hydrobotaniczna złoże biologiczne + osadnik wtórny niskoobciążona komora osadu czynnego + osadnik wtórny Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Przydomowa_oczyszczalnia_%C5%9Bciek%C3%B3w

Jaka woda nadaje siÄ™ do oczyszczania?

oczyszczalnia ścieków
W XX wieku w związku z kurczącymi się rezerwami wody gruntowej oraz przeładowanymi kosztownymi systemami uzdatniania wody zrodziło się zainteresowanie ponownym używaniem i odzyskiwaniem części zużywanej wody zarówno w domu, jak i komercyjnie.
Przykładem obiektów, gdzie standardowo używa się szarej wody, są budynki autonomiczne. Ze względu na obawy co do potencjalnych zagrożeń zdrowotnych czy środowiskowych, wiele prawodawstw wymaga tak intensywnej przeróbki szarej wody w celu jej legalnego przetworzenia na wodę czystą, że koszt odzysku jest wyższy niż koszt pozyskania czystej wody. Pomimo tych przeszkód, szara woda jest częstokroć stosowana do podlewania i nawadniania ogrodów - legalnie, a czasem i nielegalnie.
W strefach klimatycznych narażonych na suszę, gdzie stosowane są zakazy używania wody pitnej do podlewania czy mycia aut, jest ona stosowana często. Przykładem kraju o takim klimacie jest Australia, gdzie rząd ze względu na suszę wprowadził regulacje prawne umożliwiające stosowanie szarej wody, i gdzie są dostępne w sprzedaży systemy do rozsączania szarej wody, posiadające certyfikację w tym zakresie.

W krajach trzeciego świata używanie szarej wody jest powszechne, pomimo braku regulacji prawnych w tym zakresie.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Szara_woda

.

Poprzednie wpisy:

Następne wpisy: