Pompa wspomagania

silnik Diesla

Pompa wspomagania
Silnik o zapłonie samoczynnym (znany jako silnik wysokoprężny lub silnik Diesla, ZS) ? silnik cieplny spalinowy tłokowy o spalaniu wewnętrznym, w którym ciśnienie maksymalne czynnika jest znacznie większe niż w silnikach niskoprężnych (z zapłonem iskrowym), a do zapłonu paliwa nie jest wymagane żadne zewnętrzne źródło energii, ma miejsce zapłon samoczynny1.
Do cylindra dostarczane jest powietrze, a kiedy tłok zbliża się do swojego GMP następuje wtrysk paliwa, które następnie spala się po przekroczeniu w komorze spalania temperatury jego zapłonu.
Do zainicjowania zapłonu nie są potrzebne tak jak w przypadku silnika o zapłonie iskrowym zewnętrzne źródła ciepła1.
Stopień sprężania w silnikach wysokoprężnych mieści się w przedziale 12-251.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_o_zap%C5%82onie_samoczynnym

silnikiem Otto

Silnik iskrowy może być zbudowany w układzie silnika dwusuwowego, jak i w układzie czterosuwowym, istnieje jeszcze tzw.
silnik Wankla z obrotowym tłokiem (rotorem), jest jednak bardzo rzadko stosowany.

Odmiana czterosuwowa w wielu krajach nazywana jest silnikiem Otto. Zaletami silnika iskrowego są: łatwy rozruch niezależnie od temperatury zewnętrznej silnika, dobra szybkobieżność (szybka reakcja na "dodanie gazu"), łatwość uzyskiwania wysokich obrotów pracy, stosunkowo wysoka uzyskiwana moc, dość lekka konstrukcja, niezbyt skomplikowana konstrukcja układu zasilania. Te zalety są jednak okupione wadami, takimi jak: mniejsza sprawność energetyczna (większe jednostkowe zużycie paliwa), mniejsza trwałość w stosunku do silnika wysokoprężnego, ze względu na właściwości palne benzyny większe niebezpieczeństwo niekontrolowanego samozapłonu paliwa (w tym eksplozywnego) przy składowaniu i dostarczaniu go do silnika, niższy moment obrotowy w stosunku do silnika o podobnych parametrach z zapłonem samoczynnym, rozłożenie maksymalnych wartości momentu obrotowego w wyższym zakresie obrotów w stosunku do silnika o zapłonie samoczynnym, przez co, np.

przy ruszaniu pojazdu, następuje konieczność "wkręcania" silnika na wyższe obroty, a to skutkuje zwiększeniem zużycia paliwa i zmniejszeniem "użytecznego" zakresu obrotów silnika. Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_o_zap%C5%82onie_iskrowym

Silniki zasilne benzynÄ…

Silnik o zapłonie iskrowym Silnik W16, stosowany w Bugatti Veyron Silnik czterosuwowy o zapłonie iskrowym - zasada działania Silnik o zapłonie iskrowym (ZI) jest silnikiem cieplnym spalinowym o spalaniu wewnętrznym, w którym spalanie ładunku zainicjowane jest iskrą powstającą pomiędzy elektrodami świecy zapłonowej1.
Mieszanina paliwa i powietrza musi być przygotowana odpowiednio wcześniej przed momentem zapłonu, do jej zapalenia niezbędna jest wytworzona w odpowiednim źródle iskra1.

Sprawność silnika o zapłonie iskrowym zależy w głównej mierze od stopnia sprężania1. Mieszanka paliwowo-powietrzna Paliwem spalanym w silniku iskrowym musi być paliwo intensywnie parujące w układzie zasilania silnika w paliwo lub w cylindrze silnika.

Paliwo to może występować w formie płynnej lub gazowej.
Do stosowanych paliw należą m.in: benzyna benzyna bezołowiowa etylina LPG ? gaz płynny CNG ? sprężony gaz ziemny metanol etanol (jako samodzielne paliwo lub jako dodatek do benzyn) Stosunek paliwa do powietrza w mieszance powinien być utrzymany w odpowiednim dla danego silnika przedziale.
Zbyt mała ilość powietrza sprawia, że mieszanka staje się zbyt bogata - sprawność silnika maleje, spalanie jest niezupełne, wzrasta stężenie tlenku węgla w spalinach1.
Zbyt duży stosunek powietrza do paliwa powoduje zubożenie mieszanki, co skutkuje rozciągnięciem spalania w czasie do suwu rozprężania1.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_o_zap%C5%82onie_iskrowym.

Widok do druku:

Pompa wspomagania